Terug naar School!

Zoals van een goede leerling verwacht wordt, kom ik op mijn eerste lesdag een kwartiertje te vroeg aan bij het klaslokaal. Toen was ik duidelijk nog niet vertrouwd met de spaanse mentaliteit, want het is hier namelijk een ongeschreven wet dat elke les minstens een kwartier later begint dan het aangegeven uur. En niet alleen beginnen ze later met de les, maar meestal stoppen ze ook een tiental minuten vroeger met de les. Ik moet eerlijk bekennen, dat went snel!

Aangezien ik hier de opleiding "taal- en letterkunde: Duits-Spaans" volg, zijn mijn eerste lessen op maandag in het Duits. Het eerste vak dat ik heb, is een vak waarin de vergelijking wordt gemaakt tussen het Nederlands en het Duits en daarin komen ook de verschillende dialecten aan bod. De professor, die ook belgisch is, maakte mij al snel duidelijk dat ik in die lessen hoogstwaarschijnlijk het West-Vlaams zal moeten voorstellen aan mijn spaanse collega's, waar ik nu al naar uitkijk.aangezien ik een spanjaard noch niet meteen   West-Vlaams zie spreken ;)

Naast het kleine west-vlaamse deel van mijn opleiding, is er ook nog het spaanse deel en het is niet altijd zo simpel om elke prof duidelijk te verstaan vanwege het tempo waarop ze spreken, maar het overgrote deel is meestal wel verstaanbaar. Helaas heb ik op woensdag wel een uurtje twee vakken op hetzelfde tijdstip en aangezien ik mezelf niet in 2 kan splitsen, moet ik dus 1 les overslaan. In Gent is dat meestal niet echt een probleem, omdat je meestal over een syllabus beschikt, maar hier heb je enkel je eigen nota's waaruit je kan leren, maar dat los ik wel nog op :)

Spaans en Duits is één ding, maar dit jaar heb ik ook nog 4 uur in de week Portugees en dat blijkt toch nog wat moeilijker te zijn. De Professor begon meteen alles in het Portugees te zeggen, waarop we allemaal naar elkaar keken en ons afvroegen of we wel in de cursus voor beginners zaten, maar al snel maakte hij duidelijk dat hij een grapje maakte en schakelde hij over naar het Spaans :). Bovendien heeft hij een nogal excentrieke manier van lesgeven. Zo kregen we een goeie 10 minuten les in een pikdonker klaslokaal omdat hij iets wilde duidelijk maken over een Portugees gedicht. Dat was eens iets anders :)

Op vrijdag heb ik hier geen les en ook dat blijkt hier de gewoonte te zijn, want donderdagavond is hier uitgaansavond en ook daaraan kon ik mij vrij snel aanpassen en dat resulteerde in een feestje tot in de vroege uurtjes! We gingen voldaan terug naar huis en we zagen dat zelfs de churrería (churros met chocolade) al open was, maar helaas was het geld voor die avond een beetje op en dus besloten we wijselijk ons bed op te zoeken! 

Hasta luego!

Stierengevechten

Sinds eeuw en dag wordt Spanje verbonden met stierengevechten. Het is een traditie die ontstond op dorpspleinen met als doel het vermaken van het volk. Ook in Salamanca is er een prachtige arena, plaza de toros, waar men naar jaarlijkse gewoonte stierengevechten doet en waar niet minder dan 11000 mensen binnen kunnen.

Gisteren was het de laatste keer dit jaar dat de stieren en de matadors de arena betraden en dat was ook te merken aan het publiek dat in grote getale richting de plaza de toros wandelde. We komen aan op de plaza de toros en we merkten meteen dat de discussie rondom stierengevechten in Spanje iets is wat de mensen bezighoudt. De arena loopt langzaam vol, maar buiten staan ook betogers die pleiten voor de rechten van de stieren en de stierengevechten willen verbieden zoals reeds het geval is in Catalonië en het Baskenland.

Om 18u stipt begint een soort van korte openingsceremonie waarbij de 3 matadors vergezeld van hun paarden de arena betreden en dit onder luid applaus van het publiek. Hierna komt de eerste matador in actie: Hij rijdt de arena binnen op zijn paard en na het publiek wat te hebben vermaakt, neemt hij plaats en wacht hij tot de deur tegenover hem opengaat. Ondertussen komen ook de toreadors in actie (de mannen met de roze doeken) om de stier naar zich toe te trekken en hem zo af te matten. Nadat de stier al wat is afgemat, neemt de matador het over en daagt hij de stier uit door op zijn paard zo dicht mogelijk bij de stier te komen zonder dat hij hem kan raken. Nadat hij dit gedaan heeft en de stier nog wat meer afgemat is, gaat hij over naar de volgende fase: De matador neemt een lans en steekt hem volledig in de nek van de stier, waarop het eerste bloed stroomt. Na dit gedaan te hebben, krijgt de matador de banderilla's (versierde stokken met weerhaken) aangereikt en probeert hij ook deze in de nek van de stier te steken. Hierna neemt de matador korte banderilla's, waarmee hij eveneens de nek van de stier doorboort. Als de stier dan uiteindelijk voldoende verzwakt is, stapt de matador van zijn paard en krijgt hij zijn laatste lans aangereikt. Met deze lans moet hij proberen het hart van de stier te doorboren zodat hij meteen dood is. Als de stier dan uiteindelijk de geest gegeven heeft, laat het publiek zijn appreciatie blijken door met witte zakdoeken te zwaaien of als het niet goed was, wordt de matador uitgefloten. Als het goed is, dan wordt de matador beloond met één of twee oren van de stier en als hij uitzonderlijk goed was, krijgt hij de staart.

Hieronder vind je nog enkele foto's!
Hasta luego!!

Hola Salamanca!

Na veel twijfelen, een hele hoop administratie en een moeilijk afscheid is het dan eindelijk zo ver, ik ben aangekomen in Salamanca! Ik kom aan in de veronderstelling hier een helderblauwe hemel aan te treffen, maar niets was minder waar: regen. Gelukkig was dit van heel korte duur en klaarde de hemel al snel op :).

Ik ben naar Salamanca gekomen met de vrachtwagen, want ik heb het geluk dat mijn pa als vrachtwagenchauffeur zo goed als elke week in Salamanca moet passeren. Zo kon ik ook wat meer bagage meenemen dan de gemiddelde erasmusstudent :). Eens hier aangekomen hebben we alles in de taxi gedropt en zo naar mijn kot gereden dat net buiten het centrum ligt :) Mijn kot is eigenlijk een appartement dat ik deel met nog 3 spanjaarden. De eerste kennismaking verliep zeer vlot en het zijn echt wel 3 aangename gasten.

Nadat ik mijn bagage op mijn kot heb gezet, ga ik meteen naar de servicio de relaciones internacionales om nog wat meer papierwerk mee te krijgen en eigenlijk weinig wijzer te worden van wat we nu eigenlijk moeten doen. Maar gisteren was er dan een infosessie van mijn faculteit (filología) waaruit bleek dat we nog wat meer papierwerk moeten verwerken en we volgende week naar de les moeten. Alles is voorlopig dus nog wat onduidelijk, maar in Spanje moet je soms wat geduld hebben voor er volledige duidelijkheid komt ;)

Aangezien we dus niet zo veel kunnen doen, ga ik maar over tot een terrasje en natuurlijk de bijbehorende tapas! 's avonds was er een dan een welkomstfeestje voor de erasmusstudenten, maar dat stelde eigenlijk niet zo veel voor, maar al snel lopen we nog wat andere belgen tegen het lijf en besluiten we om een caña te gaan drinken :) 

Gisteren hadden we vernomen dat je dicht bij de plaza mayor halve liters kon krijgen voor 1 euro dus dat konden we natuurlijk niet laten liggen ;) we bestelden ook nog wat nachos, maar na wat onduidelijkheid bleek dat de barman ook nog frieten had besteld voor ons, maar geen probleem aangezien elke portie tapas ook maar 1 euro kostte. Daarna zijn we nog een terrasje gaan doen met enorme bekers sangria en uiteindelijk zijn we in de Irish Rover (bekend erasmuscafé) beland voor niets minder dan karaoke ;) En je kan het al raden, plots werd mijn naam afgeroepen en bleek dat ze mij hadden ingeschreven om een liedje te zingen. Na mijn "fantastische" optreden gingen we rustig gaan slapen met hoge verwachtingen voor wat Salamanca ons de volgende dagen zal brengen! Hasta Luego (foto's volgen later!)