Zoals reeds aangekondigd vond hier op 14 november een algemene staking plaats. Dat betekende voor mij dat ik eigenlijk al zo goed als weekend had op dinsdagavond! (want woensdag en donderdag had ik telkens maar 1 uur les). Al van 's ochtends vroeg was Salamanca volledig in de ban van de staking en rond de middag besloot ik dan ook eens een kijkje te gaan nemen. Er was een enorme opkomst en de betogers stonden ook redelijk heftig, wat resulteerde in veel lawaai en veel bommetjes. 's Middags stond de staking van de studenten dan op het programma, maar hier viel de opkomst een klein beetje tegen, maar aangezien het weer meezat (een 17-tal graden) aten we een ijsje op de zonovergoten Plaza Mayor (wat zal ik dat missen eens terug in België!). 's Avonds stond er dan opnieuw een grote betoging op het programma en het was werkelijk indrukwekkend om te zien dat de hele Plaza Mayor stampvol stond met betogers! Uiteindelijk verliep alles wel vredig en na een lange dag van staken hadden de spanjaarden eens hun hart kunnen luchten omtrent de gevolgen van de economische crisis. Voor diegenen die zich iets willen voorstellen van de staking, er staat een filmpje van op mijn facebook-profiel.

Ondertussen ben ik er ook in geslaagd om mijn examenkalender in orde te krijgen, want ik had namelijk 2 examens op dezelfde dag staan en dat leek me een beetje te veel van het goede. Dit betekent dat ik nu één van de vijf examens al ga doen op 19 december, wat mijn werk in de kerstvakantie een beetje zal verlichten.

November is intussen al voorbij en dat betekent dus dat ik hier stilaan wat meer voor school moet beginnen werken, zeker nu ik op 19 december al een examen moet afleggen. Maar ondanks het schoolwerk weet ik mij ook wel bezig te houden met nevenactiviteiten! Zo ben ik vorige week voor het eerst in 2 maanden eindelijk nog eens gaan voetballen!Dat was in het meest internationale gezelschap, waar ik ooit in gespeeld heb: Belgen, Nederlanders, Duitsers, Italianen, Spanjaarden, Fransen en ook een Braziliaan en zoals het een Braziliaan betaamt, vond hij het leuker om op zijn blote voeten te spelen op kiezelsteentjes, maar dat deerde hem helemaal niet! Na de 2,5 uur durende partij waren we allemaal doodop en de dag erna voelde ik mij ook plots 50 jaar ouder, want ik had spierpijn zoals ik die nog nooit heb gehad! Naast het sporten (ik ga ook veel gaan zwemmen), gaan we regelmatig nog een stapje gaan zetten in het nachtleven van Salamanca.

Nog 3 weken hier en dan vertrek ik voor het eerst in iets meer dan 3 maanden nog eens naar België. Ondanks het feit dat hier supertof is, is het toch iets waar ik naar verlang. Zo zie ik mijn liefje weer, mag ik mijn zusje gaan bezoeken in haar eigen stekje nu ze alleen is gaan wonen (ik word zowaar enig kind) en ga ik eindelijk mijn beste maten nog eens terugzien! Op 16 (dan ben ik wel nog niet in België) en 23 december staan we trouwens met de beloften van Ksv De Ruiter op de kerstmarkt in Roeselare met een jeneverkraam, iets waar ik ook behoorlijk naar uitkijk.Diegenen die dus zin hebben in een jenevertje en een goede sfeer, die moeten dus zeker afkomen! Mijn erasmus loopt dus stilaan op zijn eind, want na mijn verblijf in België, kom ik enkel nog terug naar hier om mijn overige 4 examens af te leggen (nog 3 weken dus).

Maar op 13 december staat hier nog een superactiviteit gepland, dan staat op het programma: Nochevieja Universitaria. Nieuwjaar wordt op deze avond en vooral nacht gevierd door alle studenten in Salamanca en niet alleen in Salamanca, maar ook ver daarbuiten staat het evenement bekend! Iedereen komt samen op de Plaza Mayor voor een enorme openluchtfuif :) Wie er zich iets bij wil voorstellen: http://www.youtube.com/watch?v=dxM863Ic_8o.

Als laatste wil ik nog vertellen dat je hier trouwens niet meer moet zijn voor het goede weer, want het is hier ijskoud (maximum 6 graden overdag) en de eerste natte sneeuw is vanochtend uit de lucht gevallen, stilaan dus een echte kerstsfeer!

Hasta luego!

Hoog bezoek vanuit België

Dit weekend mocht ik na 2 maanden eindelijk mijn liefje verwelkomen in Salamanca! Samen met haar ouders kwam ze mij in het verre Spanje opzoeken. Op vrijdag vertrok ik om 9u 's morgens met de bus richting de luchthaven van Valladolid, waar ik nog 3 uur moest wachten tot ze uiteindelijk aankwamen. Geen probleem dacht ik, op een luchthaven kan je nog wel eens rondwandelen, maar dat viel serieus tegen aangezien daar werkelijk niks te beleven valt! Na 3 lange uren wachten, was het moment dan eindelijk daar! Na het blije weerzien, vertrokken we met een huurauto richting Salamanca.

Eens aangekomen in Salamanca besloten we onze honger te stillen en 2 keer raden... we kwamen terecht in een tapasbar. Na de tapas ging het richting hotel om in te checken en daarna maakten we een korte wandeling door Salamanca, die af en toe wel verstoord werd door de regen. Het eerste wat ze wilden zien, was natuurlijk mijn kot, waar we ook zelfgebakken taart (en nee de taart was niet mislukt!) aten. Na een aperitiefje in een zeer gezellige bar, zochten we een restaurantje. Na het eten doorkruisten we nog even het nachtelijke Salamanca, dat gekenmerkt wordt door prachtig verlichte gebouwen, en kropen we onder de wol.

Op zaterdag stond ons een heerlijk uitgebreid ontbijt te wachten en omstreeks 10 uur begonnen we de citytrip. Na alle mooiste monumenten te hebben bezocht (bibliotheek, mijn school, kathedraal, puente romano,...), deden we wat van spanjaarden verwacht werd: een siësta. Na de korte siësta gingen we op zoek naar een andere spaanse specialiteit: churros met chocolade. Zo kwamen we uiteindelijk terecht in las Caballerizas (café bij mijn faculteit) en daar kwamen we in contact met "las tunas". Las tunas universitarias zijn muziekgroepjes die typisch spaanse volksliedjes zingen. Oorspronkelijk bestonden de tunas uit studenten die hun opleiding moesten kunnen bekostigen en daarom op openbare plaatsen speelden in de hoop wat geld in te zamelen. Vandaag de dag bestaan deze tunas nog steeds, maar nu vooral om plezier te maken en de traditie in ere te houden. Een tuna valt samen met een faculteit: zo heb je bijvoorbeeld een tuna van filologie, rechten, geneeskunde,... Eens je in een tuna bent, kan je er na je studies nog steeds mee optreden. We vroegen waarom ze in het café aan het spelen waren en ze zeiden dat er in de theaterzaal een concert was van de beste tuna's uit Spanje. De inkom was slechts 3 euro en dus besloten we dit concertje mee te pikken en we hebben het ons zeker niet beklaagd! Voor diegenen die zich nog niet echt iets kunnen voorstellen bij zo'n concert is de volgende link een aanrader: http://www.youtube.com/watch?v=6EsECKpVhYY
Na het concert gingen we iets eten en na een vermoeiende dag gingen we slapen.

Zondag was helaas alweer de dag van het afscheid en daarom besloten Lies en ik nog een ochtendwandeling te doen in de zonovergoten stad. Omstreeks 10u was het moment dan weer gekomen: afscheid nemen... Nu is het wel voor een iets kortere periode, want op 20 december keer ik terug naar huis voor Kerstmis en Nieuwjaar.

Deze week zou trouwens ook wel eens een heel korte week kunnen worden aangezien het mogelijk is dat de lessen op woensdag niet doorgaan wegens een algemene staking in heel Spanje, donderdag heb ik maar 1 uur les en vrijdag geen les. Zo zou het wel eens kunnen, dat mijn weekend al op dinsdagavond begint :)

Hasta luego

Ouders op bezoek!

Zoals in mijn vorige bericht reeds aangekondigd, mocht ik vorige week voor het eerst bezoek ontvangen in Salamanca. Hoewel de weergoden ons op woensdag niet echt goedgezind waren, besloten we om dat niet aan ons hart te laten komen en we gingen op zoek naar een gezellig restaurantje. Na onze magen te hebben gespijsd, toerden we nog even rond in het prachtig verlichte Salamanca en gingen we uiteindelijk ons bed opzoeken. 

Op donderdag haalde ik mijn beste kwaliteiten als reisgids boven en gaf ik een rondleiding in de stad die bekend staat als een waar openluchtmuseum. Starten deden we op de plaza mayor (waar er net een boekenbeurs was) om dan via de stadsbibliotheek, de oude kathedraal en mijn faculteit tot bij de puente romano te komen aan de rivier. Daar brachten we ook nog een kort bezoekje aan Casa Lis, het museum voor art-nouveau. Van daaruit keerden we terug en gingen we richting de oude universiteit waar we de aula's van 800 jaar geleden hebben bezocht en de daarbij behorende bibliotheek. Echt een aanrader voor wie Salamanca bezoekt! Om 19u had ik dan nog een uurtje portugese les en de dag zat er alweer op.

Zaterdag trokken we dan naar Toledo en Ávila. Na een 2,5 uur durende rit en behoorlijk wat bochtenwerk kwamen we aan in Toledo. Het viel ons meteen op dat het middeleeuwse Toledo bekend stond voor zijn zwaarden en daarnaast vooral ook voor Don Quijote. Toledo bleek een hele gezellige stad te zijn en daarom besloten we ook daar tot rond 16u te blijven. In het terugkeren passeerden we dan voorbij Ávila. Ávila is volledig ommuurd en beschikt over de best bewaarde middeleeuwse stadsmuren in Europa. De muur is 2;5 kilometer lang en bestaat uit maar liefst 88 uitkijktorens! We besloten deze muur te beklimmen en toeval of niet, maar de eerste andere bezoekers die we tegenkwamen waren chinezen, die zich ongetwijfeld thuisvoelden op de muur die wel iets korter is dan die van hen. Na de muur, gingen we ook nog de 4 pilaren bekijken van Ávila, maar dat was niet bepaald zo spectaculair. Na een lange dag besloten we verder te gaan naar Salamanca, waar ons opnieuw een heerlijke maaltijd voorgeschoteld werd.

Zondagavond was het dan al weer tijd om afscheid te nemen en kon opnieuw een weekje school beginnen. Na 5 dagen culinair verwend te zijn, mocht ik weer zelf achter de kookpotten gaan staan en geloof het of niet, ik ga er stilaan op vooruit wat het koken betreft. 

Na 3 dagen school was het dan al weer 1 november, maar aangezien ik op donderdag maar 1 uur les heb en op vrijdag geen, was mijn weekend niet veel langer dan gewoonlijk. 

Nu is het heel hard uitkijken naar het volgende bezoek, want op 9 november (nog slechts 5 dagen volgens mijn aftelkalender!!) mag ik na bijna 2 maanden eindelijk nog eens mijn liefje in de armen sluiten. Op naar vrijdag dus!

Hasta luego