Zoals reeds aangekondigd vond hier op 14 november een algemene staking plaats. Dat betekende voor mij dat ik eigenlijk al zo goed als weekend had op dinsdagavond! (want woensdag en donderdag had ik telkens maar 1 uur les). Al van 's ochtends vroeg was Salamanca volledig in de ban van de staking en rond de middag besloot ik dan ook eens een kijkje te gaan nemen. Er was een enorme opkomst en de betogers stonden ook redelijk heftig, wat resulteerde in veel lawaai en veel bommetjes. 's Middags stond de staking van de studenten dan op het programma, maar hier viel de opkomst een klein beetje tegen, maar aangezien het weer meezat (een 17-tal graden) aten we een ijsje op de zonovergoten Plaza Mayor (wat zal ik dat missen eens terug in België!). 's Avonds stond er dan opnieuw een grote betoging op het programma en het was werkelijk indrukwekkend om te zien dat de hele Plaza Mayor stampvol stond met betogers! Uiteindelijk verliep alles wel vredig en na een lange dag van staken hadden de spanjaarden eens hun hart kunnen luchten omtrent de gevolgen van de economische crisis. Voor diegenen die zich iets willen voorstellen van de staking, er staat een filmpje van op mijn facebook-profiel.

Ondertussen ben ik er ook in geslaagd om mijn examenkalender in orde te krijgen, want ik had namelijk 2 examens op dezelfde dag staan en dat leek me een beetje te veel van het goede. Dit betekent dat ik nu één van de vijf examens al ga doen op 19 december, wat mijn werk in de kerstvakantie een beetje zal verlichten.

November is intussen al voorbij en dat betekent dus dat ik hier stilaan wat meer voor school moet beginnen werken, zeker nu ik op 19 december al een examen moet afleggen. Maar ondanks het schoolwerk weet ik mij ook wel bezig te houden met nevenactiviteiten! Zo ben ik vorige week voor het eerst in 2 maanden eindelijk nog eens gaan voetballen!Dat was in het meest internationale gezelschap, waar ik ooit in gespeeld heb: Belgen, Nederlanders, Duitsers, Italianen, Spanjaarden, Fransen en ook een Braziliaan en zoals het een Braziliaan betaamt, vond hij het leuker om op zijn blote voeten te spelen op kiezelsteentjes, maar dat deerde hem helemaal niet! Na de 2,5 uur durende partij waren we allemaal doodop en de dag erna voelde ik mij ook plots 50 jaar ouder, want ik had spierpijn zoals ik die nog nooit heb gehad! Naast het sporten (ik ga ook veel gaan zwemmen), gaan we regelmatig nog een stapje gaan zetten in het nachtleven van Salamanca.

Nog 3 weken hier en dan vertrek ik voor het eerst in iets meer dan 3 maanden nog eens naar België. Ondanks het feit dat hier supertof is, is het toch iets waar ik naar verlang. Zo zie ik mijn liefje weer, mag ik mijn zusje gaan bezoeken in haar eigen stekje nu ze alleen is gaan wonen (ik word zowaar enig kind) en ga ik eindelijk mijn beste maten nog eens terugzien! Op 16 (dan ben ik wel nog niet in België) en 23 december staan we trouwens met de beloften van Ksv De Ruiter op de kerstmarkt in Roeselare met een jeneverkraam, iets waar ik ook behoorlijk naar uitkijk.Diegenen die dus zin hebben in een jenevertje en een goede sfeer, die moeten dus zeker afkomen! Mijn erasmus loopt dus stilaan op zijn eind, want na mijn verblijf in België, kom ik enkel nog terug naar hier om mijn overige 4 examens af te leggen (nog 3 weken dus).

Maar op 13 december staat hier nog een superactiviteit gepland, dan staat op het programma: Nochevieja Universitaria. Nieuwjaar wordt op deze avond en vooral nacht gevierd door alle studenten in Salamanca en niet alleen in Salamanca, maar ook ver daarbuiten staat het evenement bekend! Iedereen komt samen op de Plaza Mayor voor een enorme openluchtfuif :) Wie er zich iets bij wil voorstellen: http://www.youtube.com/watch?v=dxM863Ic_8o.

Als laatste wil ik nog vertellen dat je hier trouwens niet meer moet zijn voor het goede weer, want het is hier ijskoud (maximum 6 graden overdag) en de eerste natte sneeuw is vanochtend uit de lucht gevallen, stilaan dus een echte kerstsfeer!

Hasta luego!

Hoog bezoek vanuit België

Dit weekend mocht ik na 2 maanden eindelijk mijn liefje verwelkomen in Salamanca! Samen met haar ouders kwam ze mij in het verre Spanje opzoeken. Op vrijdag vertrok ik om 9u 's morgens met de bus richting de luchthaven van Valladolid, waar ik nog 3 uur moest wachten tot ze uiteindelijk aankwamen. Geen probleem dacht ik, op een luchthaven kan je nog wel eens rondwandelen, maar dat viel serieus tegen aangezien daar werkelijk niks te beleven valt! Na 3 lange uren wachten, was het moment dan eindelijk daar! Na het blije weerzien, vertrokken we met een huurauto richting Salamanca.

Eens aangekomen in Salamanca besloten we onze honger te stillen en 2 keer raden... we kwamen terecht in een tapasbar. Na de tapas ging het richting hotel om in te checken en daarna maakten we een korte wandeling door Salamanca, die af en toe wel verstoord werd door de regen. Het eerste wat ze wilden zien, was natuurlijk mijn kot, waar we ook zelfgebakken taart (en nee de taart was niet mislukt!) aten. Na een aperitiefje in een zeer gezellige bar, zochten we een restaurantje. Na het eten doorkruisten we nog even het nachtelijke Salamanca, dat gekenmerkt wordt door prachtig verlichte gebouwen, en kropen we onder de wol.

Op zaterdag stond ons een heerlijk uitgebreid ontbijt te wachten en omstreeks 10 uur begonnen we de citytrip. Na alle mooiste monumenten te hebben bezocht (bibliotheek, mijn school, kathedraal, puente romano,...), deden we wat van spanjaarden verwacht werd: een siësta. Na de korte siësta gingen we op zoek naar een andere spaanse specialiteit: churros met chocolade. Zo kwamen we uiteindelijk terecht in las Caballerizas (café bij mijn faculteit) en daar kwamen we in contact met "las tunas". Las tunas universitarias zijn muziekgroepjes die typisch spaanse volksliedjes zingen. Oorspronkelijk bestonden de tunas uit studenten die hun opleiding moesten kunnen bekostigen en daarom op openbare plaatsen speelden in de hoop wat geld in te zamelen. Vandaag de dag bestaan deze tunas nog steeds, maar nu vooral om plezier te maken en de traditie in ere te houden. Een tuna valt samen met een faculteit: zo heb je bijvoorbeeld een tuna van filologie, rechten, geneeskunde,... Eens je in een tuna bent, kan je er na je studies nog steeds mee optreden. We vroegen waarom ze in het café aan het spelen waren en ze zeiden dat er in de theaterzaal een concert was van de beste tuna's uit Spanje. De inkom was slechts 3 euro en dus besloten we dit concertje mee te pikken en we hebben het ons zeker niet beklaagd! Voor diegenen die zich nog niet echt iets kunnen voorstellen bij zo'n concert is de volgende link een aanrader: http://www.youtube.com/watch?v=6EsECKpVhYY
Na het concert gingen we iets eten en na een vermoeiende dag gingen we slapen.

Zondag was helaas alweer de dag van het afscheid en daarom besloten Lies en ik nog een ochtendwandeling te doen in de zonovergoten stad. Omstreeks 10u was het moment dan weer gekomen: afscheid nemen... Nu is het wel voor een iets kortere periode, want op 20 december keer ik terug naar huis voor Kerstmis en Nieuwjaar.

Deze week zou trouwens ook wel eens een heel korte week kunnen worden aangezien het mogelijk is dat de lessen op woensdag niet doorgaan wegens een algemene staking in heel Spanje, donderdag heb ik maar 1 uur les en vrijdag geen les. Zo zou het wel eens kunnen, dat mijn weekend al op dinsdagavond begint :)

Hasta luego

Ouders op bezoek!

Zoals in mijn vorige bericht reeds aangekondigd, mocht ik vorige week voor het eerst bezoek ontvangen in Salamanca. Hoewel de weergoden ons op woensdag niet echt goedgezind waren, besloten we om dat niet aan ons hart te laten komen en we gingen op zoek naar een gezellig restaurantje. Na onze magen te hebben gespijsd, toerden we nog even rond in het prachtig verlichte Salamanca en gingen we uiteindelijk ons bed opzoeken. 

Op donderdag haalde ik mijn beste kwaliteiten als reisgids boven en gaf ik een rondleiding in de stad die bekend staat als een waar openluchtmuseum. Starten deden we op de plaza mayor (waar er net een boekenbeurs was) om dan via de stadsbibliotheek, de oude kathedraal en mijn faculteit tot bij de puente romano te komen aan de rivier. Daar brachten we ook nog een kort bezoekje aan Casa Lis, het museum voor art-nouveau. Van daaruit keerden we terug en gingen we richting de oude universiteit waar we de aula's van 800 jaar geleden hebben bezocht en de daarbij behorende bibliotheek. Echt een aanrader voor wie Salamanca bezoekt! Om 19u had ik dan nog een uurtje portugese les en de dag zat er alweer op.

Zaterdag trokken we dan naar Toledo en Ávila. Na een 2,5 uur durende rit en behoorlijk wat bochtenwerk kwamen we aan in Toledo. Het viel ons meteen op dat het middeleeuwse Toledo bekend stond voor zijn zwaarden en daarnaast vooral ook voor Don Quijote. Toledo bleek een hele gezellige stad te zijn en daarom besloten we ook daar tot rond 16u te blijven. In het terugkeren passeerden we dan voorbij Ávila. Ávila is volledig ommuurd en beschikt over de best bewaarde middeleeuwse stadsmuren in Europa. De muur is 2;5 kilometer lang en bestaat uit maar liefst 88 uitkijktorens! We besloten deze muur te beklimmen en toeval of niet, maar de eerste andere bezoekers die we tegenkwamen waren chinezen, die zich ongetwijfeld thuisvoelden op de muur die wel iets korter is dan die van hen. Na de muur, gingen we ook nog de 4 pilaren bekijken van Ávila, maar dat was niet bepaald zo spectaculair. Na een lange dag besloten we verder te gaan naar Salamanca, waar ons opnieuw een heerlijke maaltijd voorgeschoteld werd.

Zondagavond was het dan al weer tijd om afscheid te nemen en kon opnieuw een weekje school beginnen. Na 5 dagen culinair verwend te zijn, mocht ik weer zelf achter de kookpotten gaan staan en geloof het of niet, ik ga er stilaan op vooruit wat het koken betreft. 

Na 3 dagen school was het dan al weer 1 november, maar aangezien ik op donderdag maar 1 uur les heb en op vrijdag geen, was mijn weekend niet veel langer dan gewoonlijk. 

Nu is het heel hard uitkijken naar het volgende bezoek, want op 9 november (nog slechts 5 dagen volgens mijn aftelkalender!!) mag ik na bijna 2 maanden eindelijk nog eens mijn liefje in de armen sluiten. Op naar vrijdag dus!

Hasta luego

 

Boa tarde Porto

Voor ik mijn verhaal over Porto begin, mag ik eindelijk aankondigen dat ik er na een hele hoop papierwerk in geslaagd ben mij in te schrijven! Het heeft enorm veel administratief werk gekost, maar uiteindelijk heb ik toch mijn felbegeerde studentenkaart in de wacht gesleept.

Na het administratieve gedeelte volgde tijd voor ontspanning (niet dat ik mij hier al heb doodgewerkt), maar zolang het zonnetje hier nog vrolijk schijnt, moet je er natuurlijk van profiteren om op citytrip te gaan! We komen mooi op tijd aan bij het busstation van Salamanca, helemaal klaar om op de bus te stappen, maar dat was natuurlijk weer buiten het spaanse levensritme gerekend. Een uur later dan gepland, kwam onze bus dan toch eindelijk aan in Salamanca en konden we vertrekken voor een reisje van een vijftal uren. Vrijdagavond rond 17u waren we in Porto en gingen we meteen op zoek naar onze hostel, die uiteindelijk maar een kilometer verder bleek te liggen. De hostel bleek echt gezellig te zijn en al snel waren we met ons vieren geïnstalleerd in onze leuke kamer. Aangezien we daar ook een keukentje hadden, beslisten we om die avond zelf te koken wat resulteerde in enorm lekkere, maar ook behoorlijk pikante spaghetti! Die avond installeerden we ons in de living van de hostel, die trouwens een vrij hoog ketnet-gehalte had (handjes op de muur), met (hoe kan het ook anders) een flesje Porto.

Na een welverdiende nachtrust gingen we op verkenning in een zonovergoten Porto (veel plezier in België met de paraplu :D). We besloten om vandaag het historische centrum te bezoeken en al snel ontdekten we de Douro-rivier die, badend in het zonlicht, vergezeld wordt van talrijke portugese vissersbootjes. Na onze batterijen te hebben opgeladen in het zonnetje, besloten we om de Luis I-brug, ontworpen door Eiffel, te beklimmen. Dit bleek nog een vrij serieuze beklimming te zijn, maar uiteindelijk stonden we bovenop de brug van waarop je een schitterend uitzicht hebt over Porto. Na een picknick aan de rivier besloten we om een Portobrouwerij te gaan bezoeken. Na wat zoeken kwamen we terecht bij het merk Offley, waar we voor 2,5 euro een rondleiding kregen en bovendien nog een witte en rode Porto mochten proeven. En het mag gezegd zijn, ze gingen er vrij vlotjes in! Na nog een bezoekje aan een gezellig rommelmarktje, gingen we op zoek naar een restaurantje. Uiteindelijk vonden we iets, maar hoewel de verse vis vrij lekker was, vonden we als echte critici, dat de bediening beter kon. Na het eten gingen we nog naar een heel gezellige bar waar we onszelf trakteerden op een litertje Superbock (portugese pils).

Zondag stonden we op met een serieuze portie regen, maar na 2 uurtjes klaarde het volledig op en werd het uiteindelijk nog heel mooi weer. Zo viel ons plan om naar de zee te gaan uiteindelijk niet in het water. Met de metro waren we in een kwartiertje aan de kust, maar die kon ons eigenlijk niet zo bekoren. Zo zijn we dus maar teruggegaan naar het historisch centrum en besloten we voor de verandering om nog een terrasje te doen. Om 20u30 (21u30 spaanse tijd) komt de bus ons halen en komen we na een vermoeiende reis om 3u 's nachts terug in Salamanca aan. Rond 4u lig ik eindelijk in mijn warme nest, maar helaas ging om 9u het alarm al weer af voor een nieuwe schoolweek! Soms zou je dan echt je gsm door het raam willen gooien, maar na vele pogingen slaagde ik er toch nog in uit mijn bed te rollen. Ondanks het feit dat ik ruimschoots te laat was in mijn les, was ik toch nog mooi op tijd aangezien de les 25 minuten later dan gepland begon :D

Aangezien mijn ouders volgende week komen, zal ik deze week toch eens mijn boeken moeten openslaan zodat ik hen volgende week wegwijs kan maken in deze supergezellige stad!

Hasta luego!

Terug naar School!

Zoals van een goede leerling verwacht wordt, kom ik op mijn eerste lesdag een kwartiertje te vroeg aan bij het klaslokaal. Toen was ik duidelijk nog niet vertrouwd met de spaanse mentaliteit, want het is hier namelijk een ongeschreven wet dat elke les minstens een kwartier later begint dan het aangegeven uur. En niet alleen beginnen ze later met de les, maar meestal stoppen ze ook een tiental minuten vroeger met de les. Ik moet eerlijk bekennen, dat went snel!

Aangezien ik hier de opleiding "taal- en letterkunde: Duits-Spaans" volg, zijn mijn eerste lessen op maandag in het Duits. Het eerste vak dat ik heb, is een vak waarin de vergelijking wordt gemaakt tussen het Nederlands en het Duits en daarin komen ook de verschillende dialecten aan bod. De professor, die ook belgisch is, maakte mij al snel duidelijk dat ik in die lessen hoogstwaarschijnlijk het West-Vlaams zal moeten voorstellen aan mijn spaanse collega's, waar ik nu al naar uitkijk.aangezien ik een spanjaard noch niet meteen   West-Vlaams zie spreken ;)

Naast het kleine west-vlaamse deel van mijn opleiding, is er ook nog het spaanse deel en het is niet altijd zo simpel om elke prof duidelijk te verstaan vanwege het tempo waarop ze spreken, maar het overgrote deel is meestal wel verstaanbaar. Helaas heb ik op woensdag wel een uurtje twee vakken op hetzelfde tijdstip en aangezien ik mezelf niet in 2 kan splitsen, moet ik dus 1 les overslaan. In Gent is dat meestal niet echt een probleem, omdat je meestal over een syllabus beschikt, maar hier heb je enkel je eigen nota's waaruit je kan leren, maar dat los ik wel nog op :)

Spaans en Duits is één ding, maar dit jaar heb ik ook nog 4 uur in de week Portugees en dat blijkt toch nog wat moeilijker te zijn. De Professor begon meteen alles in het Portugees te zeggen, waarop we allemaal naar elkaar keken en ons afvroegen of we wel in de cursus voor beginners zaten, maar al snel maakte hij duidelijk dat hij een grapje maakte en schakelde hij over naar het Spaans :). Bovendien heeft hij een nogal excentrieke manier van lesgeven. Zo kregen we een goeie 10 minuten les in een pikdonker klaslokaal omdat hij iets wilde duidelijk maken over een Portugees gedicht. Dat was eens iets anders :)

Op vrijdag heb ik hier geen les en ook dat blijkt hier de gewoonte te zijn, want donderdagavond is hier uitgaansavond en ook daaraan kon ik mij vrij snel aanpassen en dat resulteerde in een feestje tot in de vroege uurtjes! We gingen voldaan terug naar huis en we zagen dat zelfs de churrería (churros met chocolade) al open was, maar helaas was het geld voor die avond een beetje op en dus besloten we wijselijk ons bed op te zoeken! 

Hasta luego!

Stierengevechten

Sinds eeuw en dag wordt Spanje verbonden met stierengevechten. Het is een traditie die ontstond op dorpspleinen met als doel het vermaken van het volk. Ook in Salamanca is er een prachtige arena, plaza de toros, waar men naar jaarlijkse gewoonte stierengevechten doet en waar niet minder dan 11000 mensen binnen kunnen.

Gisteren was het de laatste keer dit jaar dat de stieren en de matadors de arena betraden en dat was ook te merken aan het publiek dat in grote getale richting de plaza de toros wandelde. We komen aan op de plaza de toros en we merkten meteen dat de discussie rondom stierengevechten in Spanje iets is wat de mensen bezighoudt. De arena loopt langzaam vol, maar buiten staan ook betogers die pleiten voor de rechten van de stieren en de stierengevechten willen verbieden zoals reeds het geval is in Catalonië en het Baskenland.

Om 18u stipt begint een soort van korte openingsceremonie waarbij de 3 matadors vergezeld van hun paarden de arena betreden en dit onder luid applaus van het publiek. Hierna komt de eerste matador in actie: Hij rijdt de arena binnen op zijn paard en na het publiek wat te hebben vermaakt, neemt hij plaats en wacht hij tot de deur tegenover hem opengaat. Ondertussen komen ook de toreadors in actie (de mannen met de roze doeken) om de stier naar zich toe te trekken en hem zo af te matten. Nadat de stier al wat is afgemat, neemt de matador het over en daagt hij de stier uit door op zijn paard zo dicht mogelijk bij de stier te komen zonder dat hij hem kan raken. Nadat hij dit gedaan heeft en de stier nog wat meer afgemat is, gaat hij over naar de volgende fase: De matador neemt een lans en steekt hem volledig in de nek van de stier, waarop het eerste bloed stroomt. Na dit gedaan te hebben, krijgt de matador de banderilla's (versierde stokken met weerhaken) aangereikt en probeert hij ook deze in de nek van de stier te steken. Hierna neemt de matador korte banderilla's, waarmee hij eveneens de nek van de stier doorboort. Als de stier dan uiteindelijk voldoende verzwakt is, stapt de matador van zijn paard en krijgt hij zijn laatste lans aangereikt. Met deze lans moet hij proberen het hart van de stier te doorboren zodat hij meteen dood is. Als de stier dan uiteindelijk de geest gegeven heeft, laat het publiek zijn appreciatie blijken door met witte zakdoeken te zwaaien of als het niet goed was, wordt de matador uitgefloten. Als het goed is, dan wordt de matador beloond met één of twee oren van de stier en als hij uitzonderlijk goed was, krijgt hij de staart.

Hieronder vind je nog enkele foto's!
Hasta luego!!

Hola Salamanca!

Na veel twijfelen, een hele hoop administratie en een moeilijk afscheid is het dan eindelijk zo ver, ik ben aangekomen in Salamanca! Ik kom aan in de veronderstelling hier een helderblauwe hemel aan te treffen, maar niets was minder waar: regen. Gelukkig was dit van heel korte duur en klaarde de hemel al snel op :).

Ik ben naar Salamanca gekomen met de vrachtwagen, want ik heb het geluk dat mijn pa als vrachtwagenchauffeur zo goed als elke week in Salamanca moet passeren. Zo kon ik ook wat meer bagage meenemen dan de gemiddelde erasmusstudent :). Eens hier aangekomen hebben we alles in de taxi gedropt en zo naar mijn kot gereden dat net buiten het centrum ligt :) Mijn kot is eigenlijk een appartement dat ik deel met nog 3 spanjaarden. De eerste kennismaking verliep zeer vlot en het zijn echt wel 3 aangename gasten.

Nadat ik mijn bagage op mijn kot heb gezet, ga ik meteen naar de servicio de relaciones internacionales om nog wat meer papierwerk mee te krijgen en eigenlijk weinig wijzer te worden van wat we nu eigenlijk moeten doen. Maar gisteren was er dan een infosessie van mijn faculteit (filología) waaruit bleek dat we nog wat meer papierwerk moeten verwerken en we volgende week naar de les moeten. Alles is voorlopig dus nog wat onduidelijk, maar in Spanje moet je soms wat geduld hebben voor er volledige duidelijkheid komt ;)

Aangezien we dus niet zo veel kunnen doen, ga ik maar over tot een terrasje en natuurlijk de bijbehorende tapas! 's avonds was er een dan een welkomstfeestje voor de erasmusstudenten, maar dat stelde eigenlijk niet zo veel voor, maar al snel lopen we nog wat andere belgen tegen het lijf en besluiten we om een caña te gaan drinken :) 

Gisteren hadden we vernomen dat je dicht bij de plaza mayor halve liters kon krijgen voor 1 euro dus dat konden we natuurlijk niet laten liggen ;) we bestelden ook nog wat nachos, maar na wat onduidelijkheid bleek dat de barman ook nog frieten had besteld voor ons, maar geen probleem aangezien elke portie tapas ook maar 1 euro kostte. Daarna zijn we nog een terrasje gaan doen met enorme bekers sangria en uiteindelijk zijn we in de Irish Rover (bekend erasmuscafé) beland voor niets minder dan karaoke ;) En je kan het al raden, plots werd mijn naam afgeroepen en bleek dat ze mij hadden ingeschreven om een liedje te zingen. Na mijn "fantastische" optreden gingen we rustig gaan slapen met hoge verwachtingen voor wat Salamanca ons de volgende dagen zal brengen! Hasta Luego (foto's volgen later!)