Dit weekend mocht ik na 2 maanden eindelijk mijn liefje verwelkomen in Salamanca! Samen met haar ouders kwam ze mij in het verre Spanje opzoeken. Op vrijdag vertrok ik om 9u 's morgens met de bus richting de luchthaven van Valladolid, waar ik nog 3 uur moest wachten tot ze uiteindelijk aankwamen. Geen probleem dacht ik, op een luchthaven kan je nog wel eens rondwandelen, maar dat viel serieus tegen aangezien daar werkelijk niks te beleven valt! Na 3 lange uren wachten, was het moment dan eindelijk daar! Na het blije weerzien, vertrokken we met een huurauto richting Salamanca.
Eens aangekomen in Salamanca besloten we onze honger te stillen en 2 keer raden... we kwamen terecht in een tapasbar. Na de tapas ging het richting hotel om in te checken en daarna maakten we een korte wandeling door Salamanca, die af en toe wel verstoord werd door de regen. Het eerste wat ze wilden zien, was natuurlijk mijn kot, waar we ook zelfgebakken taart (en nee de taart was niet mislukt!) aten. Na een aperitiefje in een zeer gezellige bar, zochten we een restaurantje. Na het eten doorkruisten we nog even het nachtelijke Salamanca, dat gekenmerkt wordt door prachtig verlichte gebouwen, en kropen we onder de wol.
Op zaterdag stond ons een heerlijk uitgebreid ontbijt te wachten en omstreeks 10 uur begonnen we de citytrip. Na alle mooiste monumenten te hebben bezocht (bibliotheek, mijn school, kathedraal, puente romano,...), deden we wat van spanjaarden verwacht werd: een siësta. Na de korte siësta gingen we op zoek naar een andere spaanse specialiteit: churros met chocolade. Zo kwamen we uiteindelijk terecht in las Caballerizas (café bij mijn faculteit) en daar kwamen we in contact met "las tunas". Las tunas universitarias zijn muziekgroepjes die typisch spaanse volksliedjes zingen. Oorspronkelijk bestonden de tunas uit studenten die hun opleiding moesten kunnen bekostigen en daarom op openbare plaatsen speelden in de hoop wat geld in te zamelen. Vandaag de dag bestaan deze tunas nog steeds, maar nu vooral om plezier te maken en de traditie in ere te houden. Een tuna valt samen met een faculteit: zo heb je bijvoorbeeld een tuna van filologie, rechten, geneeskunde,... Eens je in een tuna bent, kan je er na je studies nog steeds mee optreden. We vroegen waarom ze in het café aan het spelen waren en ze zeiden dat er in de theaterzaal een concert was van de beste tuna's uit Spanje. De inkom was slechts 3 euro en dus besloten we dit concertje mee te pikken en we hebben het ons zeker niet beklaagd! Voor diegenen die zich nog niet echt iets kunnen voorstellen bij zo'n concert is de volgende link een aanrader: http://www.youtube.com/watch?v=6EsECKpVhYY
Na het concert gingen we iets eten en na een vermoeiende dag gingen we slapen.
Zondag was helaas alweer de dag van het afscheid en daarom besloten Lies en ik nog een ochtendwandeling te doen in de zonovergoten stad. Omstreeks 10u was het moment dan weer gekomen: afscheid nemen... Nu is het wel voor een iets kortere periode, want op 20 december keer ik terug naar huis voor Kerstmis en Nieuwjaar.
Deze week zou trouwens ook wel eens een heel korte week kunnen worden aangezien het mogelijk is dat de lessen op woensdag niet doorgaan wegens een algemene staking in heel Spanje, donderdag heb ik maar 1 uur les en vrijdag geen les. Zo zou het wel eens kunnen, dat mijn weekend al op dinsdagavond begint :)
Hasta luego
Geen opmerkingen:
Een reactie posten