Hola Salamanca!

Na veel twijfelen, een hele hoop administratie en een moeilijk afscheid is het dan eindelijk zo ver, ik ben aangekomen in Salamanca! Ik kom aan in de veronderstelling hier een helderblauwe hemel aan te treffen, maar niets was minder waar: regen. Gelukkig was dit van heel korte duur en klaarde de hemel al snel op :).

Ik ben naar Salamanca gekomen met de vrachtwagen, want ik heb het geluk dat mijn pa als vrachtwagenchauffeur zo goed als elke week in Salamanca moet passeren. Zo kon ik ook wat meer bagage meenemen dan de gemiddelde erasmusstudent :). Eens hier aangekomen hebben we alles in de taxi gedropt en zo naar mijn kot gereden dat net buiten het centrum ligt :) Mijn kot is eigenlijk een appartement dat ik deel met nog 3 spanjaarden. De eerste kennismaking verliep zeer vlot en het zijn echt wel 3 aangename gasten.

Nadat ik mijn bagage op mijn kot heb gezet, ga ik meteen naar de servicio de relaciones internacionales om nog wat meer papierwerk mee te krijgen en eigenlijk weinig wijzer te worden van wat we nu eigenlijk moeten doen. Maar gisteren was er dan een infosessie van mijn faculteit (filología) waaruit bleek dat we nog wat meer papierwerk moeten verwerken en we volgende week naar de les moeten. Alles is voorlopig dus nog wat onduidelijk, maar in Spanje moet je soms wat geduld hebben voor er volledige duidelijkheid komt ;)

Aangezien we dus niet zo veel kunnen doen, ga ik maar over tot een terrasje en natuurlijk de bijbehorende tapas! 's avonds was er een dan een welkomstfeestje voor de erasmusstudenten, maar dat stelde eigenlijk niet zo veel voor, maar al snel lopen we nog wat andere belgen tegen het lijf en besluiten we om een caña te gaan drinken :) 

Gisteren hadden we vernomen dat je dicht bij de plaza mayor halve liters kon krijgen voor 1 euro dus dat konden we natuurlijk niet laten liggen ;) we bestelden ook nog wat nachos, maar na wat onduidelijkheid bleek dat de barman ook nog frieten had besteld voor ons, maar geen probleem aangezien elke portie tapas ook maar 1 euro kostte. Daarna zijn we nog een terrasje gaan doen met enorme bekers sangria en uiteindelijk zijn we in de Irish Rover (bekend erasmuscafé) beland voor niets minder dan karaoke ;) En je kan het al raden, plots werd mijn naam afgeroepen en bleek dat ze mij hadden ingeschreven om een liedje te zingen. Na mijn "fantastische" optreden gingen we rustig gaan slapen met hoge verwachtingen voor wat Salamanca ons de volgende dagen zal brengen! Hasta Luego (foto's volgen later!)